Monthly Archives: febrúar 2009

Syrpu Syrpa #11

Posted on febrúar 18, 2009 by | 2 Ummæli

Lucky Me er skoskt útgáfufyrirtæki/krú sem að dútlar í nýju tónlistarstefnuninni sem maður á víst ekki að kalla wonky, aquacrunk eða streetbass. Þau eru með frábært podcast/mixseríu og Jamie Vex’d annar helmingur Vex’d setti saman fyrir þau alveg fáránlega gott mix um daginn. Tónsmíðar Jamie og plötusnúðamennska hafa heldur betur tekið stakkaskiptum frá upphafsárum Vex’d en þeir settu saman einhverja hörðustu dubstep tóna sem sögur fara af, dótið sem Jamie er að semja einn þessa dagana er hins vegar í þessum illskilgreinanlega Flying Lotus/Rustie/Joker… fíling. Mjög flott, tjekkið endilega á mixinu!

.

Clever

Íslandsvinurinn Clever á og rekur New York útgáfuna Offshore sem sérhæfir sig í tilraunakenndari drum & bass og breakbeat tónum. Clever setti nýtt hlaðvarp í gang um daginn sem er í skemmtilegum Offshore fíling. Auk þess setti hann saman dubstep mix á afmælisdegi sínum, á eftir að tjekka á því en lagalistinn er þéttur.

.

Johnny D

Johnny D gerði svo syrpu fyrir Ibiza voice podcastið. Johnny D sem er þekktastur Orbitallife virðist vera sem fastur í sama gír því ýmsir effectar úr því heyrast í mixinu. Flott mix engu að síður.

→ 2 Comments

Posted in Syrpu Syrpa

Tagged , , , , , , ,

Soundcloud/Myspace Rúntur#1

Posted on febrúar 15, 2009 by | 5 Ummæli

Ætla að setja í gang nýjan lið hér á síðunni sem ég hef gefið nafnið “Soundcloud/Myspace Rúntur”, ætlunin er að benda á tónlistarmenn (og soundcloud/myspace síður þeirra) sem eru að gera góða hluti án þess þó að vera komnir á samning eða eiga að baki margar útgáfur. Byrja á smá þjóðrembing og bendi á nokkra Íslendinga sem eru að gera skemmtilegt dót. Engan vegin tæmandi listi heldur bara nokkrir góðir sem ég mundi eftir í fljótu bragði í sunnudagsþynnku.

.

Republic of Noice

Republic of Noice eða bara Axel hefur fengist lengi við drum & bass músík, hef verið svo heppinn að fá lög frá honum endrum og einu sinni og haft gaman af. Honum hefur farið mikið fram að mínu mati og nýjustu lögin á síðunni hans eru með þétt og flott sánd og góðar pælingar. Hef sérstaklega gaman af  “Play that Tape”, “Face Me” og “You Had it Commin’”, það síðast nefnda minnir mig soldið á Break. Skora á strákinn að senda þessi lög á valin label, þetta er efni sem á algerlega erindi í útgáfu!

.

Hypno

Hypno (sem hét áður Hypnotik að ég held og gengur einnig undir nafninu Kári) er ungur og efnilegur dubstep og hip hop pródúser. Remixið sem hann gerði af “God Bless the Child” með dOP er skemmtilega spes, bassa fílið minnir mig á Kode9, beatið er í garage fíling og vókalinn er frábrugðin flestu sem maður hefur heyrt í dubstep áður. “To the grave” er líka skemmtilegur wobbler.

.

Einum Of

Einum Of er líka ungur og upprenandi og er á svipuðum wobbl dansgólfa slóðum í sínum dubstep smíðum. Hljóðskrár frá honum hafa m.a. ratað til Breakbeat.is snúðanna og Gunni Ewok hefur ósjaldan sett “Ninja’s Step” á fón, enda prýðilegt lag.  (Sé það þegar ég smelli mér á myspaceið hans að hann er kominn með digital útgáfu hjá Filthy Digital til hammó með það!)

.


Subminimal

Tjörvi semur músik sem Subminimal og gerir allskyns raftóna, iidéemm ahmbíent, döbstep og drömmenbeis og er það vel. Mínimalismi er kannski það sem tónsmíðar hans í hinum ýmsu geirum eiga sameiginlegt? Ég kann m.a. vel að meta “Lifir á því sem hann Segir”, dubstep slagari þar sem Erpur er á mæknum og “Delta One” og “Logical” sem eru dnb rollerar sem hafa ratað í cdj’a hjá mér. Gjafmildur og góðhjartaður er hann Tjörvi einnig og býður almenningi upp á 320 kbps mp3 af dub-techno laginu “Moving Headlights in an Empty City” undir Creative Commons leyfi. Takk Tjörvi!

Látum þetta gott heita í bili, en það er af nógu að taka og vonandi munum við benda á fleiri skemmtilega og efnilega pródúsera innan og utan landsteinanna. Áhugasamir tónlistarmenn geta smellt mp3/wav í SoundCloud dropboxið okkar hérna til hægri.

Karl Tryggvason | ktryggvason@gmail.com

→ 5 Comments

Posted in Rúntur

Tagged , , , , , , ,

Omar S

Posted on febrúar 13, 2009 by | 4 Ummæli

Í viðtali við Resident Advisor segist Alexander Omar Smith, betur þekktur sem Omar S, ekki taka þátt í “the name game”. Hann virðist samt kunna eitthvað fyrir sér í markaðsfræði og hæp sköpun því síðustu daga hefur fátt annað hefur komist á spjallsíðum og bloggum danstónlistarheimsins en vangaveltur og pælingar um Omar S (dansidans fellur í sömu gryfju með þessari færslu). Tilefni viðtalsins og vangaveltnana er væntanlegur Fabric mixdiskur sem Omar S setti saman og inniheldur bara lög eftir hann sjálfan (lesið viðtalið áður en þið hugsið “ah, alveg eins og Ricardo Villalobos gerði árið 2007″).

Omar S

Ég komst fyrst í kynni við Omar S í öðru frábæru viðtali sem birtist á Infinite State Machine blogginu árið 2007. Maður veit eiginlega ekki alveg hvað manni á að finnast um þær skoðanir sem eru viðraðar í þessum viðtölum eða manninn sem stendur á bakvið þær. Þetta er fyndið viðhorf, sett fram á óhefðbundin og óformlegan hátt, en það kemur ekki á óvart að uppi séu vangaveltur um hvort þetta sé hinn raunverulegi Omar S eða bara karakter sem hann býr til. Ákveðinn hip hop ghetto bravado fílingur í gangi sem er tilbreyting frá hógværum og feimnum þýskum technoboltum en er þetta opinská hreinskilni eða bara athyglissýki? Í það minnsta er þetta fyndin og skemmtileg lesning.

En tónlistin er það sem skiptir mestu máli og Omar S er fjölbreyttur og frábær tónlistamaður. Hann er í þessum sloppy Detroit fíling sem Moodymann og Theo Parrish eru kannski frægastir fyrir (Omar S og Theo hafa unnið saman og það er væntanleg 12″ frá Omar á Sound Signature), en tónlistin fer frá lúppuðum diskó fíling yfir í þétt amerískt techno.  Árið 2008 var virkilega gott ár fyrir Omar S en tólf tommurnar “Psychotic Photosynthesis” og “The Further You Look – The Less You See” slógu í gegn um víða veröld. Útgáfan hans FXHE er með frábært diy framtak í gangi, hægt að fá plötur og mp3 sendar frá heimili Omars, hræódýrt en persónulegt. Fyrir þá sem vilja frekar skipta við stórfyrirtækin er svo líka hægt að tjekka á FXHE á Beatport. Að lokum er gamalt mix frá kappanum hér fyrir þá sem geta ekki beðið eftir Fabric disknum.

Karl Tryggvason | ktryggvason@gmail.com

→ 4 Comments

Posted in fréttir

Tagged , , ,

Syrpu Syrpa #10

Posted on febrúar 10, 2009 by | Skrá ummæli

Carl Craig

Nafni minn Carl Craig hefur verið lengi að, í ár eru 20 ár síðan fyrsta lagið hans rataði á vínyl. Hér má finna link á ástralska útvarpsþáttinn Stylin’ sem reyndi að gera ferli hans skil í Carl Craig sérþætti. Mikið af eldri klassíkerum sem hafa kannski gleymst soldið í öllu remix flóðinu sem hefur komið úr herbúðum Carl Craig undanfarin misseri. Annars er ég að fara að sjá hann spila í mars hér í Groningen, hlakka mikið til!

Mr. Scruff tók öll völd í Essential Mix þættinum um daginn, fjölbreytt tveggja tíma sett frá honum sem nálgast má hér.

Hér er svo skemmtilega spontaneus upptaka frá Casanova, Bensol, Diddiluv og Hendrik, ekki búinn að hlusta á allt en byrjar í góðu house-uðu grúvi.

→ Leave a comment

Posted in Syrpu Syrpa

Tagged , , , , , ,

hardcore kenningasmíð

Posted on febrúar 8, 2009 by | 1 ummæli

Simon Reynolds er breskur blaðamaður/gagnrýnandi/rithöfundur sem hefur verið að skrifa um tónlist og í meira en tvo áratugi. Hann hefur m.a. ritað og sett saman hina stórskemmtilegu bók Energy Flash (bandaríska útgáfan heitir Generation Ecstasy) sem fjallar um stefnur og strauma í danstónlist á 10. áratugnum.


Simon Reynolds

Upp úr skrifum Reynolds varð til hugtak sem hefur hlotið nafnið “the hardcore continuum” (sem mætti snara hallærislega yfir á íslensku sem harðkjarna samfelluna). Þetta hugtak eða kenning er í raun og veru leið til þess að skilja þróunina í breskri dans- og raftónlist síðustu 20 ár, frá acid house yfir í hardcore og svo áfram í dark/ragga/jungle, drum & bass, 2step/uk garage, 8bar/grime, dubstep og funky house. Þessar stefnur eiga margt sameiginlegt, tónlistarlega, samfélagslega og menningarlega séð. Tónlistin er smíðuð í tölvum og tækjum, oftast er þetta funktional danstónlist búinn til fyrir klúbba og reif, byggir á sömplum osfrv. Þessi tónlist á rætur sínar að rekja til Lundúnaborgar, oftar en ekki til fátækari svæða og samfélagshópa, henni er dreift í litlum og sjálfstæðum plötubúðum, spiluð á reifum og á pirate útvarpsstöðvum og á margt sameiginlegt með hljóðkerfa menningu Jamaíka (mikill bassi, áhersla á hátt en gott sánd, dubplates, dj’ar og mc’ar spila saman osfrv.)

Auðvitað er þetta bara kenningasmíð, hún nær engan veginn að fanga öll smáatriði og er eins og flestar kenningar smíðuð eftirá. Þá er hún líka gölluð að mörgu leiti og skilur ýmsa þætti útundan. Hvað með aðra hluta Bretlandseyja? Hvað með umheiminn allan? Hvað með samspil stétta (lág- og milli-)? Er gert of mikið úr hlut eiturlyfja? Of lítið? Þá eru uppi raddir um að þetta hugtak hafi verið togað og teygt og sé alltof vítt og að það sé villandi að fella allar þessa þróun og sögu undir það. (Hér og hér er t.d. verið að deila á hugtakið á tónlistarnörda spjallborðinu Dissensus.)

Því bætir kenningin í sjálfu sér kannski litlu við tónlistina. Engu að síður er þetta skemmtileg leið til þess að líta á tónlistarsögu síðustu ára, til þess að sjá tengingar, sameiginlega þætti og þróun. Þá er minn innri fræðimaður hrifinn af því að greina og gagnrýna listir með þessum hætti og gaman að fræðasamfélagið einbeitti sér ekki eingöngu að “hámenningu”. Auk þess má færa rök fyrir því að Reynolds hafi fært umræðuna um þessa tónlist upp á nýtt plan.

En tilefni þessarar færslu er greinarsafn sem tónlistarblaðið The Wire hefur sett upp vegna væntanlegs fyrirlestrar Reynolds í Liverpool. Skemmtileg lesning í sjö hlutum, mikið pælingarúnk en aldrei leiðinlegt eða langdregið. Mæli með þessu (linkar á hluta: 1, 2, 3, 4, 5, 6, og 7).

Karl Tryggvason | ktryggvason@gmail.com

→ 1 Comment

Posted in pælingar

Tagged , , ,

Heimildamyndir

Posted on febrúar 6, 2009 by | 2 Ummæli

Tvær skemmtilegar heimildamyndir, gott gláp fyrir helgina.

High Tech Soul: The Creation of Techno Music mynd frá 2006 um Detroit og Techno tónlistina sem borgin hefur getið af sér, setur Detroit borg soldið á stall en er fróðleg og skemmtileg engu að síður.

We Call it Techno fjallar svo um uppruna technosins í Þýskalandi, frá upphafi 9. áratugar síðustu aldar og fram á þann 10. Margt forvitnilegt þarna, ég vissi t.d. ekki að orðið techno hefði verið notað um tónlist áður en Detroit kom til sögunnar og að danstengt raftónlist hefði átt svona miklu fylgi að fagna í Þýskalandi fyrir 1990.

Svo er líka gaman að bera myndirnar saman, We Call it Techno fjallar miklu meira um partýin, djammið, klúbbana og fólkið sem sótti þá heim á meðan High Tech Soul leggur áherslu á tónlistarmennina, snilligáfu þeirra og frumkvöðlastarf. Munurinn speglast eiginlega bara best í nafninu á myndunum.

→ 2 Comments

Posted in video

Tagged , , , , ,

Syrpu Syrpu #9

Posted on febrúar 4, 2009 by | 2 Ummæli

Ég kom auga á það um daginn að ofurklúbburinn og plötulabelið Fabric er byrjað með Podcast. Mikið af skemmtilegu stöffi frá helstu fastasnúðum klúbbsins. Mæli sérstaklega með að fólk hlusti á síðustu 2 þættina en þeir voru í umsjá Jurgen von Knoblauch sem er meðlimur Jazzanova. Í þessum þáttum spila Jurgen það sem hefur haft áhrif á hann í gegnum árin ásamt því sem hann er að fíla. Skemmtilegt stöff. Podcastið er hægt að nálgast hér.

paulfrick

Töffararnir hjá Little White Earbuds eru með nýtt podcast í þessari viku en það kemur frá Berlínarsnúðnum Paul Frick, en mixið inniheldur aðeins lög sem hann hefur komið við sögu í og er einhvers konar blanda af gömlu house/minimal.

Að lokum mæli ég með því að fólk hlusti á árslistaþáttinn hjá Party Zone. En listinn hefur sjaldan verið jafn fjölbreyttur og skemmtilegur og í ár. Þáttin er hægt að nálgast hér og listan hér. Skrítið samt að þáttastjórnendur þekktu ekki Orbitallife.

-Magnús Felix//magnusfelix@gmail.com

→ 2 Comments

Posted in Syrpu Syrpa

Jútjúb Miksteip #4 – Nellee Hooper

Posted on febrúar 3, 2009 by | 4 Ummæli

Nellee Hooper er breskur pródúser sem kom við sögu á mörgum frábærum plötum á 10. áratugnum. Meðal þeirra sem hann vann með eru Massive Attack, Björk, Soul II Soul og Janet Jacksson. Þegar ég fór að gúgla hann komst ég samt að því að hann hefur verið í leiðinda rokk pródúksjónum undanfarin ár, U2, hvað er það…? En hvað um það, mega cheesy og væmið 90s jútjúb mikstreip comin’ up, mega góð músík  samt! Milljón spennandi pop fróðleiksmolar í þessari færslu líka en meira Nellee Hooper info má m.a. finna á wiki og discogs, slík upplýsingaleitað minni hálfu er tilefni þessa miksteips.


1. Massive Attack – Daydreaming
Blue Lines er mín uppáhalds breiðskífa allra tíma og þessa dagana er “Daydreaming” uppáhalds lagið mitt. Tricky og 3D flowa ótrúlega skemmtilega saman og Sarah Nelson og Daddy G brjóta það flow upp á flottan hátt, svo er líka ótrúlega gaman hvernig er “vitnað” í önnur lög í þessu lagi. Annað töff óútgefið Massive Attack lag frá þessum tíma hér.


2. Soul II Soul – Back to Life
Ég hélt lengi vel að Soul II Soul væri bandarísk grúppa og svo ruglaðist ég líka á þeim og Boyz II Men sem er frekar fyndinn ruglingur! Back to Life ættu flestir að þekkja, skemmtilegur hip hop meets house fílingur í taktinum finnst mér.


3. Madonna – Bedtime Story
Vissuð þið að Björk hefði samið lag fyrir Madonnu? Nú vitiði þið það allavega.


4. Björk – There’s More to Life than This
Mín uppáhalds Bjarkar lög eru flest unninn af Mark Bell sem hefur pródúserað flest með henni síðan Homogenic kom út. En Nellee Hooper var víst aðalgæinn á bæði Debut og Post.


5. Sinéad O’Connor – Nothing Compares 2 U
Alltaf lærir maður eitthvað nýtt, ekki vissi ég að Hooper hefði verið viðriðin þennan vangadans slagara og ekki vissi ég heldur að þetta hefði upphaflega verið samið af Prince!

-Karl Tryggvason | ktryggvason@gmail.com

→ 4 Comments

Posted in Jútjúb Miksteip

Tagged , , , ,

Plötudómur: Mount Kimbie – Maybes EP (Hotflush)

Posted on febrúar 2, 2009 by | 2 Ummæli

Mount Kimbie
Maybes EP
HF021
Hotflush
Dubstep / Electronica
4,5/5

Í síðustu viku var ég eins og oft áður að kvarta og kveina á Huga. Að þessu sinni var það yfir vaxandi tilhneigingu íslenskra danstónlistaraðdáenda til þess að sleppa því að nefna plötuútgáfur í upptalningum sínum (til að mynda í lagalistum fyrir syrpur og í topp listum sínum). Einhver svaraði því til að plötuútgáfur skiptu ekki máli fyrir hann eftir mp3 væðinguna en því verð ég að vera algerlega ósammála, ef eitthvað er gegna útgáfufyrirtæki enn mikilvægara síu-hlutverki í því upplýsingaflóði sem fylgir stafrænu byltingunni. Þetta er að sjálfsögðu efni í pælingar-færslu sem ég mun kannski púsla saman einhvern tíman síðar, en þetta eru líka góð inngangsorð að þessum plötudómi þar sem um er að ræða fyrirtaks skífu sem hefði sennilega algerlega farið framhjá mér ef ekki væri fyrir útgáfufyrirtækið sem stendur að henni.

Hotflush er útgáfufyrirtæki Scuba, bresks dubsteppara, sem flutti sig nýlega um set til Berlínarborgar. Á vegum Hotflush hefur Scuba teigt og togað dubstep hugtakið í ýmsar áttir, fyrir skemmstu fékk hana technobolta héðan og þaðan til þess að véla um remix á breiðskífu sinni Mutual Antipathy en með því að gefa út frumraun dúósins Mount Kimbie gengur hann jafnvel enn lengra. Er þetta dubstep? Ég er ekki viss, kannski, en samt eiginlega ekki. Hvað er þetta þá? Aftur er ég ekki alveg viss.

Í slíkri óvissu verður maður að draga fram einhverjar tilvísanir og tengingar sem manni finnst viðeigandi. Hljóðheimurinn er í anda Four Tet og Fridge á tímum finnst mér, taktarnir eru framandi og í anda Shackleton, loks minnir notkun vókala og söngs mig soldið á Animal Collective m.a. í því hvernig söngurinn virðist liggja tónlistinni að baki og skína óljóst í gegnum hana eins og draugaraddir. Á óljósari hátt verður manni hugsað til Boards of Canada og annara Warp banda og íslensk ökt eins og Múm og Klive koma einnig til greina. Hugsanlega mætti kalla þetta post-rock skotna elektróník.  Svona gæti ég haldið áfram en ég er hvorki viss um að allir yrðu sammála mér né um að tengingar mínar séu “réttar”, vegna þess að þessi skífa passar ekki nákvæmlega inn í þá flokka og merkmiða sem að eru á mínu tónlistarlega þekkingar- og þægindasviði.

Snúum okkur að tónlistinni, Mount Kimbie gera opna og víða raftónlist, lífræn hljóð eru aftengd uppruna sínum með lúppum og endurtekningum og kallast á við rafrænari tóna, bergmál og skruðningar liggja yfir öllu saman og óskýr og óskiljanlegur söngur ómar að handan. Þetta er ekki danstónlist, a.m.k. ekki fyrir þá dansstaði sem ég sæki heim. En þetta er falleg og örlítið melankólísk tónlist til heimahlustunar eða í göngutúrinn, svolítið vetrarleg og því viðeigandi að hún rati í verslanir á köldustu mánuðum ársins. Titillagið “Maybes” fer í gang með einföldu rafmagnsgítar riffi sem bergmálar einmannalega þangað til letilegur takturinn sem hljómar líkt og hann sé leikin á eitthvað allt annað en trommur fer af stað. Upp pitchaðar raddir eru bjart mótvægi við gítarinn og detta inn sem laglína yfir grunninn sem hann leggur.

“William” hefst á skruðningum sem hljóma líkt og lagið sé leikið af gamalli mikið spilaðri plötu, píanó- og strengjahljómar bergmála fram og aftur og eru klipptir sundur og saman líkt og hoppað sé fram og aftur í tónverki. Letileg bassatromma dettur svo inn og kringum hana er skemmtilegur taktur ofin úr hinum ýmsu umhverfishljóðum. Stuttur ógreinanlegur söngkafli kemur dettur skyndilega inn og út, í óvæntri fráveru sinni bergmálar hann aftur og aftur í huganum út lagið.

Í “Taps” koma Shackleton tengslin sem ég minntist á fram, taktar og tónar mætast og takast í einskonar keppni. Samskonar taktaleikfimi er áberandi í “Vertical”, feedback skotinn og hrjúfur synthi hittir fyrir ónákvæman ásláttarhljóðfæraleik og í seinni hluta lagsins mynda þau í sameiningu grunn undir melódísku en barnalegu hjali sem lúppar út næstu mínútur.

Þótt þessi skífa kunni að liggja í dubstep hraða, í kringum 140 bpm, efast ég um að hún muni mikið rata í spilun hjá plötusnúðum þess geira. Ég er hins vegar viss um að þetta er fyrirtaks elektrónísk tónlist og að hún hefði að öllum líkindum farið fram hjá mér ef Scuba hefði ekki fundið henni heimili á Hotflush. Í því sannast hvaða hlutverki góð útgáfufyrirtæki gegna með því að taka upp á sína arma góða tónlist, sem þeir telja að eigi erindi til hlustenda sinna jafnvel þótt þar sé sveigt framhjá þeim stefnum eða geirum sem útgáfufyrirtækin eru alla jafna tengd við.

-Karl Tryggvason  | ktryggvason@gmail.com

Tóndæmi
Juno Player

Kaupa
plötu: Juno | Phonica | Boomkat
mp3: Beatport

Mount Kimbie á Myspace

→ 2 Comments

Posted in Plötudómar

Tagged , ,

Árslisti fyrir árið 2008 – Leópold

Posted on febrúar 1, 2009 by | Skrá ummæli

Topp 40 – Singlar

1. Johnny D – Orbitalife (Oslo)
Þetta lag stefndi mér svolítið í aðra átt sem plötusnúð á seinasta ári. Hafði gaman af því strax í byrjun, en eftir að hafa spilað það nokkrum sinnum komst ég að því að hér var eitthvað frábært á ferðinni.

2. Ricardo Villalobos – Enfants (Sei es Drum)
Mikið rætt á veraldarvefnum (og eflaust víðar). Lag sem byggist upp á barnasöng og léttum trommutakti. Gæti flokkast undir það sem er kallað “Dj-Tool” sem þýðir einfaldlega að ef þetta er notað rétt geta orðið til ólýsanlegar stundir. Hef átt nokkrar slíkar sjálfur.

3. Audion – Billy Says Go (Spectral)
Audion-sándið kannski ferskara árið 2007 en 2008. En þetta lag er mjög vel heppnað! Þarf bara að spilast í almennilegu kerfi (eins og reyndar flest á þessum lista – ef út í það er farið).

4. Guillaume & The Coutu Dumonts – Halleluyah Yeah (Oslo)
Það var offramboð af góðri músík frá þessum tónlistarmanni á árinu. Fransk-Kanadískur með einstakt lag á góðu grúvi. Kannski var þetta ekki besta lagið hans – veit ekki – en eitthvað varð að fara á topp 10.

5. dOP – I’m just a man (Eklo)
Mjög spennandi og skemmtilegt band sem svipar til franskra samlanda þeirra í Noze. Spái þeim góðu gengi og almennari vinsældum á þessu ári sökum skemmtilegrar sviðsframkomu.

6. MyMy – Everybody’s Talkin’ (Playhouse)
Búandi í Þýskalandi slapp maður ekki við að dilla sér við þetta lag. Sat á toppi annars hvers topplista nú í haust. Virtist líka rata í sett hjá ótrúlegastu snúðum hvort sem þeir voru kenndir við “nýtt-djúp-hús” eða eitthvað allt annað.

7. H.O.S.H. – Super Sick Bowl (Diynamic)
Strákarnir hjá Diynamic leibelinu áttu stórgott ár (H.O.S.H. – Stimming – Solomun). Þetta er algjör hálsbrjótur. Má finna í nýlegu setti sem Asli setti saman fyrir þessa síðu.

8. Osunlade – Momma’s Groove (Jimpster’s Slipped Disc mix) (Strictly Rhythm)
Átti “móment” þegar ég heyrði þetta fyrst. Það var í setti hjá Osunlade á Tape klúbbnum í Berlín. Smellti þessu inn á hárréttum tíma og ég var á hárréttum stað (fyrir framan bassaboxið). Vokallinn er líka svo helvíti góð pæling.

9. Kasper Björke – Doesn’t Matter (Jack Schidt remix) (Plant Music)
Strákarnir hjá Jóni Jóns eiga lof skilið fyrir sitt framlag í íslensku danstónlistarsenuna. Margeir (aka Jack Schidt) hefur líka verið að vinna í skemmtilegum lögum á árinu og að mínu mati þá er þetta það besta. Hálf-latt, hálf-gratt og drungalegt á sinn eigin hátt.

10. Christian Burkhardt – Doubledub (Raum)
Christian Burkhardt er einn af þeim sem ég gæti tilnefnt sem mann ársins. Þurfti að velja úr fjölmörgum flottum lögum, en vildi endilega hafa hann ofarlega. Hann á það líka fyllilega skilið. Þetta er hrikalega kúl.

11. Shed – Warped Mind (Ostgut Ton)
12. Stimming – Die Schatulle (Frederico Molinari remix) (Freerange)
13. Martyn – Vancouver (3024)
14. Johnny D – Soleil (Delete Remix) (Hey Records)
15. Mountain People – Mountain 006.1 (Mountain People)
16. Minimono – Ratman (Hugo’s Love Edit) Tuning Spork)
17. Radio Slave – Tantakatan (Rekids)
18. Rozzo – I wish I was a Cat (Trackdown)
19. Ryo Murakami – Coke (Poker Flat)

20. Lee Jones – Safari (Stimming remix) (Aus Music)
21. Noze – Danse Avec Moi (Dj Koze Rework) (Get Physical)
22. Sis – Trompeta (Sei es Drum)
23. Damian Schwartz – Plastico (Oslo)
24. Italoboyz – Portucais (Trapez Ltd)
25. The Per Eckbo Orchestra – Kodo Verano (Oslo)
26. Lauhaus – Casamance (Area Remote)
27. Martin Landsky – Man High (Poker Flat)
28. Ican – Caminos del Nino (Martyn’s Oscuro Mix) (Ican Productions)
29. Marco Carola – Jackpot (Plus 8 )

30. Orang Asli – Shakers (Proton Music)
31. Daniel Steinberg – Pay for me (Lauhaus remix) (Style Rockets)
32. Josh Wink – Stay Out All Night (Ovum)
33. Ellen Allien – Out (Audion’s Out for Infants mix) (B Pitch)
34. Tiefschwarz – Liquid Cherries (Cocoon)
35. Sebo K – Diva (Mobile)
36. Prompt – Evolve (7noise)
37. Alex Under – Extrapezlo (Mihalis Safras remix) (Trapez)
38. Mara Trax – Let Goose (Oslo)
39. Radio Slave – Grindhouse Tool (Rekids)
40. Lemos – Blow it (Cecille Numbers)

Topp 10 – LP Plötur

1. Dave Aju – Open Wide (Circus Company)
2. Ricardo Villalobos – Vasco (Perlon)
3. Mr. Silla & Mongoose – Foxbite (Raf Raf)
4. Hercules & Love Affair – Hercules & Love Affair (DFA)
5. Lee Jones – Electronic Frank (Aus Music)
6. Los Updates – First if you please (Cadensa)
7. Loco Dice – 7 Dunham Place (Desolat)
8. Flying Lotus – Los Angeles (Warp)
9. Shed – Shedding the past (Ostgut Ton)
10. Prosumer & Murat Tepeli – Serenity (Ostgut Ton)

→ Leave a comment

Posted in Topp 10

Tagged