Resident Advisor eru í ofurklúbba fíling, um daginn var það fabric umfjöllunin og núna hafa þeir birt kafla úr nýrri bók Tobias Rapp, “Lost and Sound: Berlin, techno and the Easyjetset” þar sem Rapp skrifar um næturklúbbinn alræmda, Berghain.
Þetta er virkilega skemmtileg lesning og lýsir Berghain vel, amk minni upplifun af þessari techno-stofnun. Skemmtilegt líka að bera saman þesssa tvo klúbba, fabric og Berghain, sennilega frægustu klúbbar í heimi um þessar mundir en eru um margt ólíkir. Á fabric er jafnræði í dyravörslu, þar komast nánast allir inn og það er mikið partý en það er líka stappað og skrítin blanda af fólki sem er ekkert endilega að sækja staðinn útaf tónlistinni. Á Berghain er þessu öfugt farið, helmingurinn af stuðinu felst í því einu að komast inn enda eru pickerarnir og dyraverðirnir alræmdir (það gleymir enginn sínum fyrstu kynnum við Sven!) Munurinn á þessu tvennu lýsir kannski bara muninum á bretum og þjóðverjum almennt, eða í að minnsta tónlistar- og næturlífssenum þeirra.
Berghain (mynd e. mlaiacker)
Ég hafði persónulega farið nokkrum sinnum á Panoramabar áður en ég sá Berghain loksins líka (Panoramabar er á efri hæð Berghain, þar er meiri house fílingur en það er techno techno á Berghain, á föstudögum er það oft bara Pannebar sem er opinn). Panoramabar er flottur en það var ekki fyrr en maður sá Berghain að maður fattaði að hér væri eitthvað virkilega spes í gangi. Kerfið er ótrúlegt, það besta sem ég hef í heyrt hreinlega, ótrúlega kröftugt en skýrt á sama tíma, tónlistin er fyrirtak og gestir staðarins eru litríkir svo ekki sé meira sagt. Mér er til að mynda minnisstætt að hafa staðið uppi á stiganum hjá Panoramabar og horft á nokkur hundruð stælta og sveitta homma gjörsamlega missa það yfir “Blue Monday” með New Order ofan í grjóthart techno frá Marcel Dettmann, var ég ánægður að sjá ekki inn í myrkvuðu herbergin þá. Sömuleiðis var eftirminnilegt að dansa lengi lengi lengi í afmælisfagnaði fyrrnefnds Hr. Dettmann, góðar stundir. Væri gaman að heyra Berghain sögur Dansidans lesenda í athugasemdum.
Annars lýsir Rapp þessu að sjálfsögðu betur en ég og þessi bók hans virkar spennandi (ku vera væntanleg í enskri þýðingu á næstunni). Mæli með þessari grein og mæli auðvitað með Berghain líka fyrir þá sem eru í Berlínarborg.
Karl Tryggvason | ktryggvason@gmail.com
ps. kannski rétt að minnast á það hversu mikið það svíður fólki að vera meinað um inngöngu á Berghain, t.d. vakti það mikla athygli um daginn þegar Richie Hawtin var hent út!
