Last.fm kryfja vinsældarlistana

Flest tónlistarumfjöllun er, eðli málsins samkvæmt, huglæg. Samtöl, rökræður, gagnrýni og umfjöllun um tónlist getur verið rökum stutt og byggð á þekkingu eða tæknilegri færni en veltur á endanum oft á huglægu mati. Gæði og gildi slíkra skoðana er efni í margar færslur en í þessari færslu langaði mig að líta á gagnadrifina og hlutlæga tónlistarkrufningu Last.fm teymisins.

Last.fm, fyrir þá sem ekki vita, er vefþjónusta tengd tónlist. Hægt er að skrá sig á last.fm og nota þjónustuna til þess að halda utan um stafræna tónlistarhlustun sína. Í framhaldinu getur maður skoðað tölfræði og kynnst nýrri tónlist byggt á þeirri sem maður hefur áður hlustað á. Undanfarna mánuði hafa Last.fm matað tölvurnar sínar með 15,000 lögum af breska vinsældalistanum á árunum 1960 til 2008 og greint hlutlæga eiginleika tónlistarinnar. Tölvurnar hafa svo metið hraða, dýnamík, tóntegundir, breytingar í sveiflu og fleira tónlistartengt sem hægt er að mæla á hlutlægan hátt. Niðurstöðurnar úr þessari greiningu Last.fm eru um margt forvitnilegar og hafa þeir útlistað hluta þeirra á blogginu sínu.

Í fyrsta hluta benda last.fm á hvernig ryþma og slagverksdrifin tónlist hefur vaxið og minnkað í vinsældum í gegnum áratugina. Það sést t.d. glögglega á meðfylgjandi grafi. Diskó, einhver? Í öðrum hlutanum líta þeir á hversu flókin lög eru í tónblæ og hljómsetningu og kemur kannski ekki á óvart að pönkið skorar hátt í hvorugu. Í þriðja kafla frásagnarinnar af rannsókn þessari er litið til takfestu og hraða, þar virðast trommuheilar og önnur tækni hafa haft sín áhrif síðustu áratugi. Þá hafa gagnarýnar last.fm litið á hin svokölluðu “loudness stríð” en því hefur verið haldið fram að dýnamík í tónlist sé að víkja fyrir alltumlykjandi kröfu um mikin hljóðstyrk og hversu algengar hálftóna “gír skiptingar” eru í popp tónlist, enda öflugt (en kannski soldið ódýrt) trikk.

ryþma- og slagverkskraftur í tónlist vinsældalistanna (tekið af last.fm)

Þessi hraðsoðna samantekt mín gerir rannsóknum Last.fm síður en svo full skil og mæli ég með að fólk skoði greinar þeirra. Þá mæli ég með last.fm scrobblernum fyrir tölfræðinördana þarna úti, maður getur komist að ýmsu fróðlegu um hlustunarmynstur sitt með þeim hætti. Með vaxandi tækni- og tölvuvæðingu samfélagsins mun svona hlutbundin umfjöllun, byggð á raunverulegum gögnum, eflaust riðja sér til rúms á fleiri sviðum. Það getur verið gagnlegt og skemmtilegt, en hið huglæga ætti maður þó ætíð að hafa fast í huga.

Vínylskurður

Flestir lesendur þessarar síðu hafa eflaust klippt tónlist í stafrænu formi sundur og saman í þar til gerðum forritum. Sumir gamlir refir hafa jafnvel unnið með segulband, klippt það og límt og búið til edit og remix. En ætli það séu ekki færri sem hafa skorið í sundur og sett saman vínyl plötur eins og listamaðurinn Ishac Bertran hefur dundað sér við.

Plötuskurður

mynd af blog.ishback.com

Bertran sker skífurnar í sundur með leysigeisla og límir svo ólíka hluta saman með einföldum hætti. Þetta er hugmynd sem flestir sem hafa handleikið plötur hafa eflaust fengið en Bertran lét ekki þar við sitja heldur útfærir hana vel. Útkoman er nokkuð forvitnileg.

Endilega bendið á fleiri vínyl tilraunir í athugasemdunum ef þið lumið á slíku.

(via Wired)

 

 

 

 

 

Frír Pakki í boði Adult Swim

Safnplatan Unclassified er fáanleg á vefsvæði sjónvarpstöðvarinnar Adult Swim. Á plötunni er finna lög eftir listamenn á borð við Burial, Ikonika, kode 9 og Actress.

Sumt hefur komið út áður annað ekki. Platan er ókeypis og hægt er að hlusta á hana og að hlaða henni niður hér.

Syrpu Syrpa

Linkum hér á nokkrar góðar plötusnúðasyrpur til þess að stytta manni stundir og létta manni lund. Garage dubstepparinn Sully gerði syrpu fyrir XLR8R hlaðvarpið, líkt og nýleg breiðskífa Sully þá brúar mixið bil á milli garage/dubstep tóna og juke tónlistarinnar, þétt, fjölbreytt og áhugaverð syrpa. Fyrst við minnumst á fjölbreyttar syrpur er rétt að benda á Essential Mix íslandsvinarins James Blake en þar gætir ýmissa grasa svo ekki sé meira sagt.

Fyrir þá sem vilja bara alvöru techno má linka á Cosmin TRG kaflann í RA hlaðvarpinu. Að lokum viljum við vekja athygli á mixunum úr nýjum útvarpsþætti Mary Anne Hobbs en stúlkan sú er ansi lunkin við að fá hæfileikaríkt fólk í heimsókn. Endilega mælið með syrpum í athugasemdunum ef þið lumið á einhverjum góðum.

Föstudagsflagarinn: Dj Sneak – You can´t hide from your Bud

Ég sá Dj Sneak spila um árið í Berlin. Settið hans var ekkert það besta sem ég hef heyrt en ótrúlega góður að mixa var hann. Það sem fór í taugarnar á mér voru popp akapellur á borð við Beyonce og Black Eyed Peas. Frekar ungur danshópur á ferð og hafði það vissulega áhrif á hann. Finnst samt skrítið að hann skuli vera með svona dót í kassanum sínum.

Ég tala ekki um DJ Sneak að ástæðulausu en hann á föstudagsflagarann að þessu sinni. “You can´t hide from your Bud” er algjör klúbbatryllir. Lagið kom út árið 1997 og skartar einni af feitustu bassalínum síðari ára. Sömplin úr þessu lagi ættu ekki að fara framhjá neinum og fær lag Teddy Pendergrass, “You can´t hide from yourself” að fylgja með. Góða helgi.

RA Real Scenes

Resident Advisor vefritið hefur ásamt fataframleiðandanum Bench ráðist í heimildamyndagerð. Undir nafninu “Real Scenes” hefur RA hingað til birt þrjár stuttar myndir, en í hverri þeirra er raf- og danstónlistarsena einnar borgar tekinn fyrir. RA ræðst ekki á garðinn þar sem hann er lægstur og voru Bristol, Berlín og Detroit fyrstu viðfangsefnin. Nú er eflaust erfitt að gera svona risum góð skil í stuttri mynd  en myndirnar eru engu að síður forvitnilegar og skemmtilegar áhorfs og gefa smá innsýn í þessar borgir og fólkið sem byggir þær. Við mælum með þessu.

DJ TechTools og controllerisminn

Undanfarin misseri hefur vefsíðan Dj TechTools verið mikið lesin á mínum bæ.  Á bakvið þessa síðu/vefverslun er metnaðarfullt og klárt fólk sem er að nýta stafræna tækni til tónlistarflutnings á skemmtilegan hátt. Ég hef áður talað um það hér á DansiDans að þægindi og sparnaður virðist oft ráðast för hjá stafrænum snúðum og að hljóðskrár og önnur tæknitól séu ekki nýtt á neina vegu sem er svo frábrugðin því sem gera má með tveimur vínylplötum. Skríbentar Dj TechTools falla þó ekki í þann hóp enda eru þeir forvígismenn svokallaðs “controllerisma“.

Nafnið controllerismi er komið af hugtakinu turntableism. En sem kunnugt er hefur það heiti verið notað yfir hip hop skotið skífuskank, bít juggl og fleiri listir sem plötusnúðar á borð við Q-Bert, DJ Craze og A-Trak leika á bakvið spilarana. Í turntableisma er plötuspilaranum á vissan hátt beitt sem hljóðfæri. Controllerism vilja þeir Dj TechTools menn svo nota sem heiti um sambærilega beitingu midi controllera, dvs kerfa, fartölva og annars tæknibúnaðs sem gerir manni kleift að manipúlera upptekna tónlist í rauntíma. Forrit eins og Serato Scratch Live, Traktor og Ableton Live eru þar á meðal auk óteljandi stýritækja frá óteljandi framleiðendum.


beat jugglað með controllerum

Nú er ég ekki sannfærður um eiginlegt ágæti controllerisma. Mér finnst þetta oft sömu effectarnir (filter, beat repeat og eitthvað stutter dót) notaðir á sama hátt yfir sömu tónlistina (electro house og wobblað dubstep). Þá er mjög auðvelt að missa sig í effectunum og gleyma að leyfa tónlistini að njóta sín. En það er kannski líka bara spurning um smekk. Allavega er ljóst að þarna úti er metnaðarfullt og öflugt fólk sem er að prófa sig áfram með allskyns tækni, tæki og tól. Það finnst mér vera fyrir öllu, að tölvutæknin og stafræn músík verði hvati að þróun og breytingum en ekki bara að plötusnúðar sleppi við að bera töskur og spari sér krónur. Í kringum controllerisman er að spretta upp öflug og góð menning sem verður spennandi að fylgjast með næstu misserinn.


Midi Fighter

Dj Tech Tools gera þessari menningu góð skil. Til þess að telja fátt eitt til má nefna nýlega umfjöllun um framtíð fartölvunnar, video um notkun á Microsoft Kinect sem tónlistarcontroller og grein um powertools, sampl pakka sem hentar fyrir live spilamennsku. Þá reka þeir félagar verslun sem m.a. selur retroskotna controllerinn þeirra Midi Fighter. Það er því vel þess virði að vafra um bloggfærslur þeirra Dj Tech Tools manna og velta fyrir sér controllerismanum.

Föstudagsflagarinn – Keepin Me(Fauna Flash remix)

Að þessu sinni er flagarinn í yngri kantinum. Lagið “Keepin Me” með hljómsveitinni Stereotyp er frá árinu 2006 en sat þó á árslista Party Zone árið 2007. Originallinn er hip hop, en félagarnir Christian Prommer og Roland Appel sem starfa saman undir nafninu Fauna Flash, eiga hér frábært remix.

Dramatískur vókallinn er notaður á smekklegan hátt yfir enn dramatískari hljómum og dramatíkin peakar svo í breakdowninu.

Þetta lag var í miklu uppáhaldi Jón Frímannssonar og öskrar hann ávallt “Barcode Anthem” þegar maður nefnir lagið. Þessi póstur er einskonar beiðni um óskalag annað kvöld þar sem Jón og félagar í Reyk Veek munu vera með partý í hliðarsal Faktorý. Tilefni partýsins er útgáfa mixdisksins VEEK0002. Mixið sem inniheldur lög eftir spennandi íslenska raftónlistarmenn er sett saman af Óla Ofur. Það kostar 1000 krónur inn og fylgir diskurinn með.

Plötubúðarýni: Juno

Fólk segir oft við mig á förnum vegi: „Kalli, dansidans.com er frábær síða, en hvar get ég keypt eitthvað af þessari tónlist sem þið eruð alltaf að fjalla um?“. Nei, það er lygi, þessa spurningu hef ég satt best að segja aldrei fengið. En hefði ég fengið hana hefði hún getað orðið kveikjan að lið á borð við þann sem ég ætla að innleiða með þessari færslu, plötubúðarýni.

Í plötubúðarýni er ætlunin að taka fyrir tónlistarverslanir, hliðrænar og stafrænar, í netheimum og raunheimum, renna yfir kosti þeirra og galla, áherslur og úrval. Ég ætla að hefja leikinn á þeirri vefverslun sem ég hef notað hvað mest undanfarin misseri, Juno (Juno.co.uk). Það verður fýsíska verslunin sem hér verður í aðalhlutverki, þ.e. sú sem selur plötur, geisladiska og þess háttar, en auk þess reka sömu  aðilar Junodownload.com þar sem tölvubæti og bitar eru seldir í mp3 og wav sniði.

Juno byrjaði sem upplýsingasíða, eins konar gagnagrunnur um danstónlistarútgáfu, en varð síðar að vefverslun. Fyrirtækið virkar eins og stór en skipulögð vöruskemma, verslunin er hálf andlitslaus og stórfyrirtækjaleg en nýlegir liðir eins og listar og bloggið Juno plus bæta þó úr því að einhverju leiti. Ég afréð að skipta þessari umfjöllun niður í kosti og galla og telja þar til stutta punkta. Athugasemdir, ábendingar og frekari umræða í athugasemdakerfinu væri vel þegin.

Kostir:

Úrval
Fyrir verslun sem sérhæfir sig í óháðri tónlist er lager Juno risavaxinn. Segjast þeir vera með um 62.000 titla í boði og taka inn 700 nýjar útgáfur í hverri viku. Þar af leiðir að það er ekki mikið af nýrri músík sem ekki er fáanleg hjá Juno, maður getur tekið stórar pantanir í öllum geirum í einu en þarf ekki að fara í sérverslanir fyrir hvern og einn þeirra (þetta mætti kannski líka flokka sem galla, sjá hér að neðan).

Wishlist / Follow / Favorites / Alerts
Viðmótið hjá Juno er þægilegt og þeir eru með þjónustur sem eru sniðugar og vel útfærðar. Þannig getur maður fengið áminningu þegar útgáfa eða listamaður sem maður heldur upp á gefur út nýja plötur eða þegar plata sem var uppseld kemur aftur í verslunina. Þá er óskalista hlutinn þægilegur og góður, nota hann sjálfur til þess að halda utan plötur sem ég er að spá og spekúlera í á hverri stundu, hvort sem ég svo versla þær á endanum hjá Juno eða annars staðar.

Tóndæmi með lögum – mp3 spilarar.
Á langflestum skífum bjóða Juno upp á tóndæmi með öllum lögum plötunnar. Spilarar Juno finnst mér fínir, minimalískir flash spilarar sem hægt er að deila á bloggum eða spjallborðum. Þá er hægt að fá m3u playlista og hlusta í spilara af eigin vali. Verður þó að segjast að mp3 þjónn þeirra virðist stundum standa í ströngu, maður lendir of oft í því að lög hlaðist hægt niður.

Kvittanir á pökkunum / sendingamöguleikar
Sendingarnar hjá Juno eru samviskusamlega merktar og kvittanirnar eru settar í plastvasa utan á pakkana. Þetta þýðir minna tollavesen og pakkarnir skila sér oftast beint út á næsta pósthús. Hjá Juno er hægt að notast bæði við Fed Ex (tekur þá 2-3 daga oftast) og Royal Mail (5-6 daga oftast) sendingaþjónustu.

Gallar:

Úrval
Úrvalið getur líka verið galli, það er einfaldlega svo viðamikið að maður veit ekki hvar maður á að byrja. Þá þarf maður oft að vaða í gegnum ótrúlega mikið af drasli til þess að finna þá kostagripi sem maður er að leita að. Þetta er ekki verslun sem maður skoðar bara í hentisemi sinni og velur eina tvær plötur, best er að vita að hverju maður er að leita, finna plöturnar og koma sér út. Ég festist allt of oft í því að halda að ég sé að gleyma einhverju, vafra ómarkvisst um óteljandi flokka síðunnar með litlum árangri.

Sendingum skipt í marga pakka (tollur)
Juno splittar stórum pöntunum í marga pakka sem skila sér stundum til Íslands í nokkrum hlutum á nokkrum dögum. Þær sendingar eru tollafgreiddar sem einstakar sendingar og kostar stundum að maður borgi tollskýrslugerðina í hvert sinn eða standi í leiðindastappi við tollarana (alltaf gaman upp á Stórhöfða eða í netspjalli við starfsfólk póstsins…)

Verð á innfluttum plötum
Oft er hægt að fá ágætis verð á plötum frá breskum dreyfingaraðilum á Juno, en ef maður er að versla eitthvað frá meginlandinu eða frá Ameríkunni er oft nokkrum pundum klínt ofan á. Í núverandi gengi getur það oft verið blóðugt, 8-9 pund á tólftommu þýðir að maður er kannski að borga 2500 kall fyrir hana með sendingakostnaði, vaski og tolli þegar hún loks er heim komin. Það er ekki ókeypis og þá getur borgað sig að skipta frekar við verslanir í heimalöndum þeirra útgáfna.

White labels / promo
Þrátt fyrir stærð sína, eða kannski vegna hennar, er Juno ekki alltaf með puttanna á púlsinum. Titlar hafa oft rúllað á promo í minni verslunum lengi áður en þeir skila sér til Juno. Bootleggar, white label og ný underground label er heldur ekki alltaf hægt að finna í vefvöruhúsi Juno manna.

Niðurstaða

Það er auðvitað mismunandi hvað fólki finnst mikilvægast í plötukaupum sínum. Kostirnir við Juno vega þungt í minni upplifun og hef ég verið duglegur að skipta við þá undanfarið. Þetta er fagmanlega rekið fyrirtæki sem er sjaldan með vesen, en þjónustan er ekki persónuleg, viðmótið er stundum andlitslaust og kalt. Það að versla plötur á ekki að vera eins og að fara í Bónus. Í næstu plötubúðarýni ætla ég að líta á verslun sem stendur betur að vígi hvað það varðar.

Topp 10 – mars

Karl Tryggvason

  1. Tyler the Creator – Yonkers (XL)
  2. Shackleton – Deadman (Honest Jon’s)
  3. Jessie Ware & Sampha – Valentine (Young Turks)
  4. Cosmin TRG – Seperat (Fifty Weapons)
  5. SX – Wooo Riddim (Butterz)
  6. Lunice – Hitmane’s Anthem (Lucky Me)
  7. They Live – Pure Palms (Autonomic)
  8. Hercules & Love Affair – My House (Moshi Moshi)
  9. Icicle – Redemption feat. Robert Owens (Shogun Audio)
  10. Rockwell – Aria EP (Critical)

Ingvi Jónasson

  1. Tevo Howard - The Age Of Compassion (house mix) (Buzzin’ Fly)
  2. Sebastien San – Faces (feat Aaron Carl – Other mix) (Room With A View)
  3. Force of Nature – I-Ight (Mule Musiq)
  4. Mock & Toof – Shoeshine Boogie (Wolf & Lamb remix) (Wolf & Lamb US)
  5. Lovebirds – U Give Me Love (Greg Wilson’s remix) (Lazy Days)
  6. Mark E – White Skyway (Under The Shade)
  7. Mighty Shadow – Dat Soca Boat (Strut)
  8. ZEPP001 – Dearly Beloved (DJ Nature remix) (Delusions Of Grandeur)
  9. Latenta Project – Only One Life (Apollo)
  10. Delano Smith – Direct Drive (Mixmode)