Greinasafn eftir: Kalli

Syrpu Syrpa

Linkum hér á nokkrar góðar plötusnúðasyrpur til þess að stytta manni stundir og létta manni lund. Garage dubstepparinn Sully gerði syrpu fyrir XLR8R hlaðvarpið, líkt og nýleg breiðskífa Sully þá brúar mixið bil á milli garage/dubstep tóna og juke tónlistarinnar, þétt, fjölbreytt og áhugaverð syrpa. Fyrst við minnumst á fjölbreyttar syrpur er rétt að benda á Essential Mix íslandsvinarins James Blake en þar gætir ýmissa grasa svo ekki sé meira sagt.

Fyrir þá sem vilja bara alvöru techno má linka á Cosmin TRG kaflann í RA hlaðvarpinu. Að lokum viljum við vekja athygli á mixunum úr nýjum útvarpsþætti Mary Anne Hobbs en stúlkan sú er ansi lunkin við að fá hæfileikaríkt fólk í heimsókn. Endilega mælið með syrpum í athugasemdunum ef þið lumið á einhverjum góðum.

Auglýsingar

RA Real Scenes

Resident Advisor vefritið hefur ásamt fataframleiðandanum Bench ráðist í heimildamyndagerð. Undir nafninu „Real Scenes“ hefur RA hingað til birt þrjár stuttar myndir, en í hverri þeirra er raf- og danstónlistarsena einnar borgar tekinn fyrir. RA ræðst ekki á garðinn þar sem hann er lægstur og voru Bristol, Berlín og Detroit fyrstu viðfangsefnin. Nú er eflaust erfitt að gera svona risum góð skil í stuttri mynd  en myndirnar eru engu að síður forvitnilegar og skemmtilegar áhorfs og gefa smá innsýn í þessar borgir og fólkið sem byggir þær. Við mælum með þessu.

DJ TechTools og controllerisminn

Undanfarin misseri hefur vefsíðan Dj TechTools verið mikið lesin á mínum bæ.  Á bakvið þessa síðu/vefverslun er metnaðarfullt og klárt fólk sem er að nýta stafræna tækni til tónlistarflutnings á skemmtilegan hátt. Ég hef áður talað um það hér á DansiDans að þægindi og sparnaður virðist oft ráðast för hjá stafrænum snúðum og að hljóðskrár og önnur tæknitól séu ekki nýtt á neina vegu sem er svo frábrugðin því sem gera má með tveimur vínylplötum. Skríbentar Dj TechTools falla þó ekki í þann hóp enda eru þeir forvígismenn svokallaðs „controllerisma„.

Nafnið controllerismi er komið af hugtakinu turntableism. En sem kunnugt er hefur það heiti verið notað yfir hip hop skotið skífuskank, bít juggl og fleiri listir sem plötusnúðar á borð við Q-Bert, DJ Craze og A-Trak leika á bakvið spilarana. Í turntableisma er plötuspilaranum á vissan hátt beitt sem hljóðfæri. Controllerism vilja þeir Dj TechTools menn svo nota sem heiti um sambærilega beitingu midi controllera, dvs kerfa, fartölva og annars tæknibúnaðs sem gerir manni kleift að manipúlera upptekna tónlist í rauntíma. Forrit eins og Serato Scratch Live, Traktor og Ableton Live eru þar á meðal auk óteljandi stýritækja frá óteljandi framleiðendum.


beat jugglað með controllerum

Nú er ég ekki sannfærður um eiginlegt ágæti controllerisma. Mér finnst þetta oft sömu effectarnir (filter, beat repeat og eitthvað stutter dót) notaðir á sama hátt yfir sömu tónlistina (electro house og wobblað dubstep). Þá er mjög auðvelt að missa sig í effectunum og gleyma að leyfa tónlistini að njóta sín. En það er kannski líka bara spurning um smekk. Allavega er ljóst að þarna úti er metnaðarfullt og öflugt fólk sem er að prófa sig áfram með allskyns tækni, tæki og tól. Það finnst mér vera fyrir öllu, að tölvutæknin og stafræn músík verði hvati að þróun og breytingum en ekki bara að plötusnúðar sleppi við að bera töskur og spari sér krónur. Í kringum controllerisman er að spretta upp öflug og góð menning sem verður spennandi að fylgjast með næstu misserinn.


Midi Fighter

Dj Tech Tools gera þessari menningu góð skil. Til þess að telja fátt eitt til má nefna nýlega umfjöllun um framtíð fartölvunnar, video um notkun á Microsoft Kinect sem tónlistarcontroller og grein um powertools, sampl pakka sem hentar fyrir live spilamennsku. Þá reka þeir félagar verslun sem m.a. selur retroskotna controllerinn þeirra Midi Fighter. Það er því vel þess virði að vafra um bloggfærslur þeirra Dj Tech Tools manna og velta fyrir sér controllerismanum.

Plötubúðarýni: Juno

Fólk segir oft við mig á förnum vegi: „Kalli, dansidans.com er frábær síða, en hvar get ég keypt eitthvað af þessari tónlist sem þið eruð alltaf að fjalla um?“. Nei, það er lygi, þessa spurningu hef ég satt best að segja aldrei fengið. En hefði ég fengið hana hefði hún getað orðið kveikjan að lið á borð við þann sem ég ætla að innleiða með þessari færslu, plötubúðarýni.

Í plötubúðarýni er ætlunin að taka fyrir tónlistarverslanir, hliðrænar og stafrænar, í netheimum og raunheimum, renna yfir kosti þeirra og galla, áherslur og úrval. Ég ætla að hefja leikinn á þeirri vefverslun sem ég hef notað hvað mest undanfarin misseri, Juno (Juno.co.uk). Það verður fýsíska verslunin sem hér verður í aðalhlutverki, þ.e. sú sem selur plötur, geisladiska og þess háttar, en auk þess reka sömu  aðilar Junodownload.com þar sem tölvubæti og bitar eru seldir í mp3 og wav sniði.

Juno byrjaði sem upplýsingasíða, eins konar gagnagrunnur um danstónlistarútgáfu, en varð síðar að vefverslun. Fyrirtækið virkar eins og stór en skipulögð vöruskemma, verslunin er hálf andlitslaus og stórfyrirtækjaleg en nýlegir liðir eins og listar og bloggið Juno plus bæta þó úr því að einhverju leiti. Ég afréð að skipta þessari umfjöllun niður í kosti og galla og telja þar til stutta punkta. Athugasemdir, ábendingar og frekari umræða í athugasemdakerfinu væri vel þegin.

Kostir:

Úrval
Fyrir verslun sem sérhæfir sig í óháðri tónlist er lager Juno risavaxinn. Segjast þeir vera með um 62.000 titla í boði og taka inn 700 nýjar útgáfur í hverri viku. Þar af leiðir að það er ekki mikið af nýrri músík sem ekki er fáanleg hjá Juno, maður getur tekið stórar pantanir í öllum geirum í einu en þarf ekki að fara í sérverslanir fyrir hvern og einn þeirra (þetta mætti kannski líka flokka sem galla, sjá hér að neðan).

Wishlist / Follow / Favorites / Alerts
Viðmótið hjá Juno er þægilegt og þeir eru með þjónustur sem eru sniðugar og vel útfærðar. Þannig getur maður fengið áminningu þegar útgáfa eða listamaður sem maður heldur upp á gefur út nýja plötur eða þegar plata sem var uppseld kemur aftur í verslunina. Þá er óskalista hlutinn þægilegur og góður, nota hann sjálfur til þess að halda utan plötur sem ég er að spá og spekúlera í á hverri stundu, hvort sem ég svo versla þær á endanum hjá Juno eða annars staðar.

Tóndæmi með lögum – mp3 spilarar.
Á langflestum skífum bjóða Juno upp á tóndæmi með öllum lögum plötunnar. Spilarar Juno finnst mér fínir, minimalískir flash spilarar sem hægt er að deila á bloggum eða spjallborðum. Þá er hægt að fá m3u playlista og hlusta í spilara af eigin vali. Verður þó að segjast að mp3 þjónn þeirra virðist stundum standa í ströngu, maður lendir of oft í því að lög hlaðist hægt niður.

Kvittanir á pökkunum / sendingamöguleikar
Sendingarnar hjá Juno eru samviskusamlega merktar og kvittanirnar eru settar í plastvasa utan á pakkana. Þetta þýðir minna tollavesen og pakkarnir skila sér oftast beint út á næsta pósthús. Hjá Juno er hægt að notast bæði við Fed Ex (tekur þá 2-3 daga oftast) og Royal Mail (5-6 daga oftast) sendingaþjónustu.

Gallar:

Úrval
Úrvalið getur líka verið galli, það er einfaldlega svo viðamikið að maður veit ekki hvar maður á að byrja. Þá þarf maður oft að vaða í gegnum ótrúlega mikið af drasli til þess að finna þá kostagripi sem maður er að leita að. Þetta er ekki verslun sem maður skoðar bara í hentisemi sinni og velur eina tvær plötur, best er að vita að hverju maður er að leita, finna plöturnar og koma sér út. Ég festist allt of oft í því að halda að ég sé að gleyma einhverju, vafra ómarkvisst um óteljandi flokka síðunnar með litlum árangri.

Sendingum skipt í marga pakka (tollur)
Juno splittar stórum pöntunum í marga pakka sem skila sér stundum til Íslands í nokkrum hlutum á nokkrum dögum. Þær sendingar eru tollafgreiddar sem einstakar sendingar og kostar stundum að maður borgi tollskýrslugerðina í hvert sinn eða standi í leiðindastappi við tollarana (alltaf gaman upp á Stórhöfða eða í netspjalli við starfsfólk póstsins…)

Verð á innfluttum plötum
Oft er hægt að fá ágætis verð á plötum frá breskum dreyfingaraðilum á Juno, en ef maður er að versla eitthvað frá meginlandinu eða frá Ameríkunni er oft nokkrum pundum klínt ofan á. Í núverandi gengi getur það oft verið blóðugt, 8-9 pund á tólftommu þýðir að maður er kannski að borga 2500 kall fyrir hana með sendingakostnaði, vaski og tolli þegar hún loks er heim komin. Það er ekki ókeypis og þá getur borgað sig að skipta frekar við verslanir í heimalöndum þeirra útgáfna.

White labels / promo
Þrátt fyrir stærð sína, eða kannski vegna hennar, er Juno ekki alltaf með puttanna á púlsinum. Titlar hafa oft rúllað á promo í minni verslunum lengi áður en þeir skila sér til Juno. Bootleggar, white label og ný underground label er heldur ekki alltaf hægt að finna í vefvöruhúsi Juno manna.

Niðurstaða

Það er auðvitað mismunandi hvað fólki finnst mikilvægast í plötukaupum sínum. Kostirnir við Juno vega þungt í minni upplifun og hef ég verið duglegur að skipta við þá undanfarið. Þetta er fagmanlega rekið fyrirtæki sem er sjaldan með vesen, en þjónustan er ekki persónuleg, viðmótið er stundum andlitslaust og kalt. Það að versla plötur á ekki að vera eins og að fara í Bónus. Í næstu plötubúðarýni ætla ég að líta á verslun sem stendur betur að vígi hvað það varðar.

Topp 10 – mars

Karl Tryggvason

  1. Tyler the Creator – Yonkers (XL)
  2. Shackleton – Deadman (Honest Jon’s)
  3. Jessie Ware & Sampha – Valentine (Young Turks)
  4. Cosmin TRG – Seperat (Fifty Weapons)
  5. SX – Wooo Riddim (Butterz)
  6. Lunice – Hitmane’s Anthem (Lucky Me)
  7. They Live – Pure Palms (Autonomic)
  8. Hercules & Love Affair – My House (Moshi Moshi)
  9. Icicle – Redemption feat. Robert Owens (Shogun Audio)
  10. Rockwell – Aria EP (Critical)

Ingvi Jónasson

  1. Tevo Howard – The Age Of Compassion (house mix) (Buzzin’ Fly)
  2. Sebastien San – Faces (feat Aaron Carl – Other mix) (Room With A View)
  3. Force of Nature – I-Ight (Mule Musiq)
  4. Mock & Toof – Shoeshine Boogie (Wolf & Lamb remix) (Wolf & Lamb US)
  5. Lovebirds – U Give Me Love (Greg Wilson’s remix) (Lazy Days)
  6. Mark E – White Skyway (Under The Shade)
  7. Mighty Shadow – Dat Soca Boat (Strut)
  8. ZEPP001 – Dearly Beloved (DJ Nature remix) (Delusions Of Grandeur)
  9. Latenta Project – Only One Life (Apollo)
  10. Delano Smith – Direct Drive (Mixmode)

Vangaveltur um vínylsölu

Það var forvitnileg frétt í Fréttablaðinu í síðustu viku um söluaukningu á vínylplötum. Svipaðar fréttir hafa reyndar birst reglulega síðustu ár, þ.e.a.s. óstaðfestar fregnir um aukningu á hlustun á og viðskiptum með vínylinn. Slíkum „fréttum“ hef ég oftast tekið með fyrirvara þar sem þær hafa oftast verið í einhvers konar human-interest-dægurmála fíling og falist í:

1) viðtali við 15 ára frænda blaðamannsins sem síðustu tvær vikur hefur hlustað á gamlar Led Zeppelin plötur sem pabbi hans átti út í skúr
2) stuttu kommenti frá þeirri hipster hljómsveit sem er vinsælust þá stundina sem segist ætla að gefa út á vínyl, því þeir vilji „halda trygð við vínylinn, hann sé svo alvöru“.

Það er ekki mikið að marka slíka fréttir, ég held að í ákveðnum kreðsum sé vínylinn enduruppgötvaður og gleymdur með reglulegu millibili enda stafræn form handhægari á nánast alla vegu.

Old Vinyl mynd: fensterbme

Fyrrnefnd frétt féll þó ekki alveg í þessa gryfju, því fyrir utan að tala við tvo hljómplötusala sem hafa augljósan ávinning af því að tala upp plötusölu minnist blaðamaður Fréttablaðsins á sölutölur frá Nielsen Soundscan sem lýstu 14% aukningu í vínylsölu sem hefur ekki verið meiri síðan 1991. Samkvæmt þessari frétt jókst vínyl sala svo um 33% á árinu 2009 en hér er einnig bent á að mælingar Nielsen hafi hafist árið 1991.

Þetta er áhugavert, fyrir stóru fyrirtækin vegur þetta sennilega seint upp geisladiskamarkaðinn (sem féll um 20% fjórða árið í röð) auk þess sem sala á stafrænu niðurhali hefur tekið á hægjast (1% aukning í einstökum lögum en 13% í heilum breiðskífum).

Ég held að ég fari rétt með að Nielsen haldi aðeins utan um tölfræði í Bandaríkjunum og Kanada, en það má svo sem ímynda sér að svipaðir hlutir séu í gangi á öðrum vesturlöndum. Hins vegar veit ég ekki hvort minni og sjálfstæðar plötuverslanir eru inn í tölunum hjá þeim eða hvort titlar sem gefnir eru út af minni útgáfum fari í gegnum SoundScan skráningu. Ekki geri ég ráð fyrir að notaðar plötur komi á nokkurn hátt inn í þessar tölur, enda sjá útgáfurnar og listamennirnir ekki mikin aur þar, en mjög fróðlegt væri að sjá upplýsingar um kaup og sölu þar.

Free Eighties Vinyl Record Albums Various Musicians Creative Commons Mynd: Pink Sherbe

Samkvæmt frétt á inthemix.com.au voru tíu mest seldu vínyl plötur ársins 2010 eftirfarandi titlar (fjöldi seldra eintaka  í sviga):

Top Ten Vinyl Albums, 1/4/2010 – 1/2/2011
1. The Beatles – Abbey Road (35,000)
2. Arcade Fire – The Suburbs (18,800)
3. Black Keys – Brothers (18,400)
4. Vampire Weekend – Contra (15,000)
5. Michael Jackson – Thriller (14,200)
6. The National – High Violet (13,600)
7. Beach House – Teen Dream (13,000)
8. Jimi Hendrix Experience – Valleys of Neptune (11,400)
9. Pink Floyd – Dark Side of the Moon (10,600)
10. the xx – xx (10,200)

Fjórar þessara platna eru eldri en 20 ára, „Abbey Road“ virðist þar að auki hafa verið í fyrsta sæti í fyrra líka („Valleys of Neptune“ inniheldur gamlar upptökur sem komu formlega út í fyrsta sinn 2009). Hinir titlarnir eru hins vegar frekar indie/alternative skotnir (engin Lady Gaga eða Justin Bieber) sem gefur kannski vísbendingu um hverjir eru helst að kaupa vínylinn. Ég giska á að næstu sæti fyrir neðan séu skipuð á svipaðan hátt, indie bönd og remasterað pabba-rokk í bland, og að talsvert langt sé í danstónlistar smáskífur, breiðskífur og annað plötusnúðafóður. Til fróðleiks má hafa í huga að til þess að koma út á núlli með einfalda vínylútgáfu þarf maður að selja um 3-500 eintök (eða svo skilst mér, sel það ekki dýrara en ég keypti það).

Ef við lítum svo á þennan lista má sjá að vínyl salan á nýjum titlum virðist vera sirka á bilinu 5-11% af seldum eintökum af þeirri breiðskífu í heild á árinu. Vínylinn telur augljóslega eitthvað en langt frá því að skipta megin máli, þótt salan sé að aukast.

Annað sem er forvitnilegt er að þessir tíu efstu titlar vínylsölunar telja samtals um 160 þúsund eða um 8% af þeim  2.1 milljónunum vínyl skífna sem seldust. Ef við lítum á tíu mest seldu breiðskífur ársins (í öllum sniðum ) þá gerir það um 20 milljón eintök, en heildarsala á breiðskífum og lögum sem breiðskífum (track-equivalent albums, TEA, 10 lög=1 breiðskífa) er 443 milljónir. Þar er topp tíu listinn samtals af 4,5% af allri sölu (helmingi minna en vínylinn). Það væri áhugavert að skoða á hversu marga titla öll hin seldu eintökin skiptast, ætli vínylinn myndi t.d. svipaðan „langan hala“ og geisladiskar og mp3?

Önnur áhugaverð spurning er svo hvernig löglegi markaðurinn er við hliðina á hliðina á ólöglegu niðurhali hvað varðar stærðir.

-Karl Tryggvason | karltryggvason.com

p.s. ég fann ekki frumgögnin eða neina heildstæða skýrslu um árið 2010 á Nielsen vefnum, því er þessu púslað saman úr allskyns fréttagúggli, rétt að taka því með fyrirvara. Ennfremur eru útreikningar mínir gerðir í flýti, ábendingar og gagnrýni vel þeginn.

Árslisti 2010 – Karl Tryggvason

Það er árslistatíð.  Hægt að tjekka á listum frá Resident Advisor, Fact og Boomkat og rifja upp það helsta á árinu sem senn er að líða. Íslenskir miðlar og þættir taka svo eflaust á sömu efnum í janúar. Hér að neðan eru þau lög og breiðskífur sem mér fannst bera af á árinu, áskil mér rétt til þess að breyta og bæta ef maður er að gleyma einhverju rosalegu.

Lög:
1. Addison Groove – Footcrab (Swamp 81)
Það ferskasta, nýjasta og skemmtilegasta sem maður heyrði á árinu. Headhunter skeytti saman dubstep og juke hugmyndum í þessu smitandi lagi sem að gerði allt vitlaust á dansgólfum um víða veröld. Killer lag.

2. Ramadanman – Work Them (Swamp 81)
Ramadanman átti mjög gott ár, sendi frá sér einstakt og gott stuff undir Ramadanman og Pearson Sound nöfnunum og gerði góða hluti í plötusnúðasettum. „Work Them“ er eitt af mörgum rosalegum lögum frá kauða.

3. Deadboy – If U Want (Numbers)
Ákveðin nostalgía í þessu old skool housaða lagi frá Deadboy, glettilega vel gert.

4. DJ Rashad – Itz Not Rite (Planet Mu)
Árið 2010 var árið sem juke tónlistin rataði út fyrir Chicago borg og Rashad er einn sá besti í þeim geira.

5. James Blake – Limit to your Love (Atlas)
James Blake lét til sín kveða á árinu, „Limit to your Love“ er cover lag sem tekur upprunalegu útgáfunni fram að öllu leyti. Blake er líklegur til verulegra vinsælda á árinu 2011.

6. Girl Unit – IRL (Night Slugs)
Night Slugs áttu rosalegt ár og störtuðu útgáfu sinni með prýði. Girl Unit kom þar mikið við sögum með killer tónsmíðum, house, grime/dubstep og rnb/hip hop bræðingur. 

7. Calibre – Steptoe (Signature)
Calibre átti gott ár, hér skeytir hann dubstep áhrifum við drum & bass halfstep fíling með nýjum og ferskum hætti.

8. Gil Scott-Heron – Where did the night go? (XL)
Gil Scott-Heron sneri aftur eftir langa pásu, hefur ekki miklu gleymt að því er virðist. „Where did the night go?“ er mitt uppáhald af breiðskífunni.

9. Joe – Claptrap (Hessle)
Hin dularfulli Joe með einfaldan partýslagara sem ber nafn með rentu.

10. Jam City – Ecstasy Refix (Night Slugs)
Jam City tekur 80s boogie funkara í gegn og býr til bassa anthem fyrir árið 2010. 

11. DVA – Natty (Hyperdub)
12. Martyn – Is This Insanity (Ben Klock Remix) (3024)
13. Lenzman – Open Page feat. Riya (Metalheadz)
14. Roska – Squark (Rinse)
15. James Blake – CMYK (R&S)
16. Moody – It’s 2 late 4 U and Me (KDJ)
17. Caribou – Odessa (City Slang)
18. Aloe Blacc – I Need a Dollar (Stones Throw)
19. Gremino – Shining (Car Crash Set)
20. The Bug – Skeng (Autechre Remix) (Ninja Tune)

21. Loefah – Just a beat (MP3 Give Away)
22. Mizz Beats – My World (Deep Medi)
23. Joker – Digidesign (Om Unit Remix) (White)
24. Hypno – Go Shorty (Ramp)
25. Breakage – Over feat. Zarif (Digital Soundboy)

Breiðskífur:
1. Actress – Splazsh (Honest Jon’s)
2. Mount Kimbie – Crooks & Lovers (Hotflush)
3. Digital Mystikz – Return 2 Space (DMZ)
4. Caribou – Swim (City Slang)
5. Breakage – Foundation (Digital Soundboy)
6. Shed – The Traveller (Ostgut Ton)
7. Virgo – Virgo (Rush Hour)
8. Flying Lotus – Cosmogramma (Warp)
9. Toro Y Moi – Causers of this (Carpark)
10. Calibre – Even If (Signature)

Útgáfur:
1. Swamp 81
2. Night Slugs
3. DMZ
4. Ostgut Ton
5. Hotflush
6. Hyperdub
7. Planet Mu
8. Nonplus
9. Metalheadz
10. Rush Hour

Karl Tryggvason | karltryggvason.com