Greinasafn fyrir merki: octave one

Föstudagsflagarinn – Groove La Chord

Föstudagsflagarinn þessa vikuna er rosaleg techno bomba. Ég heyrði þetta lag með Aril Brikha fyrst árið 1999 á disknum „Thomsen // Neðri hæðin“ þar sem DJ Frímann sá um ferðina. Verð að viðurkenna að ég man ekkert rosalega mikið eftir disknum hans Frímans en hann byrjaði einmitt á þessu lagi og gleymi ég því ekki. Fyrir mér var þetta svona lag þar sem að maður fannst eins og að maður hafi heyrt það áður, þó svo að maður var að heyra það í fyrsta skipti. Frekar undarlegt og man ég ekki eftir neinu öðru lagi sem vakti upp svipaða tilfinningu.

Síðan þá hefur maður heyrt þennan slagara ansi oft og er alveg víst að maður eigi eftir að heyra þetta áfram í komandi framtíð. Þetta klikkaða grúv hljómar alveg eins gott og það gerði við fyrstu hlustun.

Í desember síðastliðnum komu út nýjar útgáfu af þessu lagi og ber þar að nefna mix eftir Deetron, Octave One og Jori Hulkonen. Fín mix þar á ferð en Deetron mixið í sérstöku uppáhaldi hjá mér. Seinna í þessum mánuði kemur síðan út ný safnplata með þessum kappa þar sem þessa klassík er að finna ásamt öðrum perlum.

Góða helgi
Ingvi Jónasson

Auglýsingar

Föstudagsflagari: Octave One – Blackwater

Föstudagsflagarinn að þessu sinni er frá árinu 2000. Tíu ára gömul „framtíðarklassík“ sem er ágætt orð en mér þykir það frekar hallærislegt að tala um klassík þegar lag er ekki eldra en þetta. Dramatísk byrjun, bongo trommur, grípandi og seyðandi söngur einkennir „Blackwater“ með Octave One. Lagið kom upprunalega út án söngs og strengja og sló í gegn á Winter Music Conference þetta sama ár. Fór það strax í spilun hjá fullt af súperstjörnuplötusnúðum á borð við Kenny Dope og Roger Sanchez og var að finna á óteljandi mixdiskum.

jútúb útgáfan sem ég læt hér flakka er ekki sú upprunalega heldur strengja/vokal útgáfan sem kom í kjölfarið vegna vinsældanna. Mér þykir hún einfaldega betri, þó báðar séu þær góðar.

Ef einhver hefur áhuga á að smella sér á eitt vínyl eintak fyrir aðeins 24.99€ getur viðkomandi kíkt hingað.

Ingvi Jónasson – Souldog