Greinasafn fyrir merki: ramadanman

Dagbók frá Iceland Airwaves


Fjórir dagar á tónlistarhátíð

Eftir lendingu sem á sér stað klukkan tíu mínútur yfir fjögur og mat hjá mömmu sem klárast klukkan níu, hefst Airwaves. Þetta er önnur hátíðin mín og í raun hef ég enga sérþekkingu á því að skrifa tónlistar- eða tónleikarýni, í raun held ég að ég hafi aldrei gert það. En við skulum sjá hvernig þetta gengur. Sökum efnis síðunnar ætla ég að einbeita mér að því að fjalla um það sem fellur undir eitthverskonar danstónlist.

Miðvikudagskvöldið virkaði fremur óspennandi og var því aðallega eytt í reykingarbúri NASA. En uppsteyt gegn lögreglusáttmála Reykjavíkurborgar redduðu kvöldinu á síðustu stundu, slíkt var gert á uppákomunni and-Airwaves. Á Skúlagötunni, gegnt Aktu Taktu, liggja gamlar skrifstofur Kexverksmiðjunnar Frón og á einni hæðinni er búið að koma upp eitthverskonar einkaklúbbi/billiardbúllu (ef þetta eru gamlar upplýsingar fyrir þig þá biðst ég forláts). Það verður að segjast að partýið var frekar gott. Venuið var töff og mér leið nokkurn vegin eins og ég væri staddur í Harley Davidson and Marlboro Man , nema það var spilað house. Tónlistin var grúví og fólk var í góðu stuði. En um hálf þrjúleitið hætti partýið óvænt, ástæðan; herskari af hressum lögregluþjónum. Eftir að hafa bölvað opnunartímum skemmtistaða og beðið eftir því að lögreglan væri búin að leita á öllum viðstöddum, eftir eiturlyfjum sem aldrei fundust, var miðvikudagurinn liðinn.

Fimmtudagurinn á, í raun og veru, ekkert erindi í þessa grein fyrir utan lokin á honum sem eytt var á Apótekinu. Ég verð að segja að mér finnst Apótekið vera frekar undarlegur sem skemmtistaður þar sem maður á að vera dansandi. Þegar maður gengur inn mætir manni undarlega stórt og tómt svæði sem virðist ekki vera til neins annars ætlað en að gefa manni þá tilfinningu að enginn sé inni á staðnum. En aftur að kvöldinu. Breakbeat.is hélt kvöldið,  en eins og allir vita er það langlífasta og mest aktíva klúbbakvöld (djöfull finnst mér búið að skemma þetta orð) landsins. Sökum annara plana missti ég af stærstum hluta kvöldsins en mæti þó þegar veiklulegi djinn með flókna nafnið Ramadanman, er að byrja sitt sett. Framan af var stemmingin eiginlega ekkert sérstök og tónlistin fór eitthvað í mig. Mér fannst settið hans byrja aðeins of poppað og sterílt. En eftir því sem leið á kvöldið fór fleira fólk að tínast inn, á sama tíma fór tónlistin að grúva og Apótekið að tryllast. Klukkan sjö mínútur í tólf (ég veit það af því að ég skrifaði það niður) skellti Ramadanman í eitthvað sem ég þekki ekki, en jafnfram eitthvað sem toppaði gjörsamlega. Sett sem mér þótt fara full hægt af stað hafði endað frábærlega.

Föstudagurinn hófst í kaffibolla á Prikinu og þynnku uppi á Njálsgötu. Eftir að hafa skemmt sér við óþreytandi myndlíkinga geðveiki Jeff, var förinni heitið á Berndsen.  Berndsen mætti kannski frekar flokka undir neo-eighties popp tónlist, þá er eitt víst, það er hægt að dansa við tónlistina hans. Tónleikarnir voru einstaklega hressir en liðu (eins og svo margir aðrir tónleikar) fyrir hversu ótrúlega stutt slott hljómsveitir fengu til að róta og spila. Því má segja, gott partý sem varði í rétt rúman hálftíma. Ég ákvað síðan að láta mig vanta á Bloodgroup þar sem ég fæ enn illt í hjartað að hugsa til Hróarskeldu 2008, þar sem 2000 Íslendingar enduðu tónleikana á að öskra ,,Ísland, Ísland, Ísland …“. Kvöldið fór svo í tónleika sem seint mætti flokka undir danstónlist.

Laugardagurinn hófst eins og allir hinir dagarnir, fremur illa. En eftir góðan Búllu borgara og bjór var stefnan sett á listasafnið. Mér hefur alltaf þótt listasafnið vera fremur leiðinlegt venue fyrir tónleika. Hljómburðurinn er slæmur og stemmingin virðist, af eitthverjum ástæðum, alltaf vera frekar vandræðaleg. Þar voru tónleikar með dönsku sveitinni Spleen United. Ég ætla ekki að ræða frekar þetta glataða nafnaval, heldur dæma tónleikana sem þeir héldu og tónlistina sem þeir spiluðu. Í stuttu máli sagt þá eru hipstera Danir með yfirvaraskegg að spila hallærislega steríla, alltof þreytta, danstónlist á leiðinlega syntha ekki minn tebolli. Menn með óþol fyrir lélegum enskum textum og orðinu ,,baby“ ættu sérstaklega að halda sig fjarri. En þeir voru allavega í stuði.

Þeir tónleikar sem ég var búinn að hlakka hvað mest til voru tónleikar Hercules & Love Affair. Ég var búinn að vera aðdáandi fyrstu breiðskífu þeirra í þó nokkurn tíma og spurningin sem margir voru að spyrja mig ,,á ekki að skella sér á Robyn?“, var alltaf svarað með ,,veistu, nei“. Það er bara eitthvað við trúverðuleika tónlistarmanns, sem fer frá því að vera frægur fyrir það að keppa í forkeppni Eurovision í Svíþjóð, í að vera ást og yndi hipstera og fólks sem segir ,,ohhh, Airwaves“ , sem ég kaupi ekki. En ég er að fjarlægjast punktinn. Hercules and Love Affair tónleikarnir hófust á slaginu tólf á Nasa og þeir ullu mér ekki vonbrigðum. Undarlegt gengi tveggja klæðskiptinga og jakkafataklæddar lesbíu sá um að fylla skarðið sem Anthony Hegarty, úr Anthony and The Johnsons, skildi eftir sig. Tónleikarnir voru keyrðir áfram á hröðu tempói og voru róleg lög eins og You Belong keyrð upp, til að passa við stemminguna. Tónleikarnir náðu ákveðnum hápunkti í stuði þegar frægasti slagarinn Blind var tekinn. Lögin af nýju plötunni, sem væntanleg er í janúar, virkuðu einnig mjög vel og allt í allt voru þetta topp tónleikar. Eftir það endaði kvöldið á Venue þar sem danska hljómsveitin Reptile and Retard voru að spila eitthverskonar blöndu af pönki og danstónlist. Ég held að besta leiðin til að lýsa þessum tónleikum sé; Johnny Rotten frontar LCD Soundsystem. Restin af nóttinni fór svo í það ómögulega verkefni að reyna að sulla ekki niður bjór á Kaffibarnum.

Allt í allt var þetta frekar skemmtileg hátið. Þrátt fyrir að bjórinn hafi verið dýr, raðirnar oft á tíðum langar og tónleika slottin alltof stutt, þá var margt skemmtilegt í gangi. Einnig mætti vel nefna off venue tónleika með Rabbi Bananas, sem ég sá á Kaffibarnum. Þar heyrði ég Skweee tónlist spilaða í fyrsta sinn og var ég bara nokkuð hrifinn. En ef ég á að ljúka þessu á eitthverju þá er það bara það að mér finnst  Airwaves vera flott dæmi og gott innlegg í flóruna, en varla mikið meira en mjög gott laugardagskvöld í Reykjavík.

Elías Þórsson

Auglýsingar

Jútjúb Miksteip #11 Iceland Airwaves 2010

Það styttist í Iceland Airwaves hátíð ársins 2010, rétt rúmur mánuður þegar þetta er ritað og undirritaður er bara orðinn nokkuð spenntur. Line uppið er það besta í langan tíma, að fyrri hátíðum ólöstuðum, mikið af spennandi elektrónísku dóti sem spannar vítt svið þótt indie og önnur rokk músík eigi líka sinn fasta sess á hátíðinni.

Að tónlistinni undanskilinn er líka oftast frekar góð stemning í bænum, fólk hvaðan af úr heiminum komið hingað til þess að skemmta sér og fara á tónleika og fyrir Íslendinga er hátíðin ákveðin sólargeisli í haustmyrkrið sem tekur annars á móti okkur þessa dagana. Hér að neðan er jútjúb mixteip með nokkrum af þeim nöfnum sem ég er hvað spenntastur fyrir í ár.


Ramadanman – Work Them
Juke skotið lag frá Ramadanman sem er fjölbreyttur og flottur pródúsent, hefur samið og gefið út house og drum & bass músík en er kannski þekktastur fyrir dubsteppið sitt. Spilar á Breakbeat.is kvöldi Iceland Airwaves fimmtudaginn 14. október.

.


Mount Kimbie – Would Know
Breskt tvíeyki sem er undir miklum áhrifum frá dubstep heiminum en þó er ekki beint hægt að kalla tónlistina þeirra dubstep, það er flakkað á milli bpm sviða og hljóðheima en yfirleitt takast elektrónískir taktar á við bjartar og fallegar melódíur.

.


James Blake
James Blake finnst mér soldið vera eins og Mount Kimbie með meiri húmor, glaðværari laglínur og rnb sömpl snúast í kringum dubstep skotna taktana.

.


Hercules & Love Affair – You Belong
Hercules & Love Affair er project Andrew Butlers, retróleg 80s house og diskó tónlist sem nær hljóm og fíling fæðingaráratugs housetónlistarinnar mjög vel. Anthony úr Anthony & The Johnssons kemur mikið við sögu á plötu þeirra frá 2008 og sérstæð rödd hans hentar danstónlist vel. Er hann sjaldnast með þeim á tónleikum skilst mér, því miður.

.


Moderat – Rusty Nails
Apparat og Modeselektor  vinna saman undir Moderat nafninu og gáfu út samnefnda plötu í fyrra. Techno-breakbeat-glitchy-idm dót, skemmtilega epískt oft og eru þeir víst með flotta visjúala læf, spennandi.

.


Toro y Moi – Talamak
Toro Y Moi er eins manns band Chaz Bundicks, en þegar hann spilar á tónleikum eru víst hljóðfæraleikarar með í för. Tónlistin er lo-fi popp, rafrænt og lífrænt í bland oft kaffært í reverbi, delayi, distortioni og öðrum effectum, geiri sem fólk hefur í mismikilli alvöru verið kallað chillwave. Að öllum flokkunum slepptum þá er músikin oft hin ágætasta og ég hef gaman af Toro Y Moi.

.


Neon Indian – Deadbeat Summer
Neon Indian er á svipuðum slóðum og Toro Y Moi, rólegt rafskotið popp, fuzz og detjúnaðar falsettur. Rosalega hipsterlegt en ágætt engu að síður.

Annars væri ég svo til í að sjá alla hér að ofan dj’a, vona að einhver þeirra verði plataður í slíkt á KB, Bakkus eða eitthvað álíka, að tónleikum loknum.

Ég smellti annars í Youtube playlista með erlendum listamönnum og böndum sem verða á Airwaves til þess að kynnast aðeins þessari músík (íslensku öktin þekkja allir og hafa séð milljón sinnum á tónleikum).

Að lokum er rétt, í nafni gagnsæis, að taka fram að ég er einn umsjónarmanna Breakbeat.is og stend að kvöldinu með Ramadanman, einnig hef ég unnið aðeins fyrir Airwaves hátíðina á árum áður.

-Karl Tryggvason | ktryggvason@gmail.com


Syrpu Syrpa

Hér eru nokkur mix sem mæla má með.

.

Ellen Allien setti saman mix fyrir Resident Advisor, skemmtileg blanda af hásteknóminimal-stöffi, gott grúv í gangi.

Fyrsti hlutinn í nýju podcasti frá Apple Pips útgáfunni kemur frá Ramadanman, virkilega fjölbreytt mix þar sem dubstep, grime og tribal funky house dót kemur við sögu. Að lokum má hér nálgast upptöku af fwd klúbbakvöldi þar sem dBridge spilar fínasta drömmenbeis.

Jólagjöfin í ár!

MP3 fælar eru frekar léleg jólagjöf, en samt sem áður eru nokkrir ágætis listamenn og útgáfufyrirtæki í jólastemningu og ætla að eyða dýrmætri bandvídd og forlátum empéþrír skrám í sauðsvartan almúgan!

Kimi eru með jólagjöf sem er ekkert svo danstónlistartengd en ágætis músík engu að síður og svo er líka gott að velja íslenskt! Rufige Kru (aka Goldie) og Metalheadz bjóða upp á remix af Ian Brown. Þeir sem hafa enn trú og traust á M_nus geta fundið hringitóna og mp3 lög undir jólatrénu hjá Richie Hawtin og co. Listamaðurinn með skemmtilega nafnið, Ramadanman, tók svo til á harða disknum hjá sér og gaf gestum og gangandi tvö lög. Sutemos eru með fría safnskífu, Intelligent Toys 5.

RCRD LBL og Flying Lotus bjóða upp á remix af Kanye West (sem er einhver mest óþolandi popp stjarna samtímans btw) og Boys Noize eru líka með frítt stuff fyrir þá sem eru í þannig gír. Að lokum er vert að minnast aftur á frípíþrí framtak Zero Inch en þeir gefa nýtt lag á hverjum degi. Ef þú veist um fleiri vefsíður sem eru í jólagjafa-skapi væri fínt að fá linka í athugasemdirnar.

add to del.icio.us : Add to Blinkslist : add to furl : Digg it : add to ma.gnolia : Stumble It! : add to simpy : seed the vine : : : TailRank : post to facebook